Selam. Adım Funda. 27 yaşındayım, evliyim, çocuğum yok. Benden 15 yaş
büyük kocamla, ben üniversite sınavlarına hazırlanmak için dersaneye
giderken tanıştım. Despot baba evinin baskısından sonra, onun beni el
üstünde tutan, sevecen davranışlarına kandım. Bana ve ev halkına aldığı
güzel hediyeler, iltifatlar, zenginliği, hem beni hem ailemi ikna etti.
Üniversite planlarım çöpe atıldı, kısa sürede evleniverdik.
Ve gerdek gecesinden itibaren, benim anlayışlı olgun erkeğim kayboldu,
daha doğrusu maskesini çıkardı, yerine cahil, kaba, hödük, aşırı kıskanç
bir koca tipi geldi oturdu. Nişanlılık döneminde (Prensesim! Yavrum!)
diye etrafımda dolanan adam, daha ilk gece, benim korkularıma, kendimi
kasmama, çırpınmalarıma hiç aldırmadan, üstümdeki gelinliği parçalayarak
soydu beni. Çıplak, körpe, el değmemiş bedenime sapık bir tecavüzcü
gibi parlayan gözlerle bakarken kendisi de soyundu. Ortaya çıkan,
tıknaz, aşırı kıllı vücuduyla, romantik bir gerdek gecesi bekleyen saf
kızın üstüne adeta saldırıp debelenmeye başladı
Muradına erip, ter su içersinde, öküz gibi soluya soluya yan tarafa
devrildiğinde, ben bacak aramdan yatağa süzülen bekaret kanımla,
yanaklarımdan yastığa süzülen göz yaşımla, kasıklarımdaki acı ve korkunç
pişmanlığımla tavanı seyrediyordum. Başımı yan tarafa çevirdiğimde
yerde paramparça edilmiş gelinliğime ilişti gözüm. İçimdeki pişmanlık
kasıklarımdaki sancıyı bastırdı, (Tanrım, ben ne yaptım?) dedim kendi
kendime. Ve bugüne kadar, nerdeyse 10 senedir bu cümleyle yaşadım, (Ben
ne yaptım?).
Geriye dönmek yok, babam kapıyı bile açmaz. İleriye gitmek yok, lise
diplomasıyla hiçbir becerim olmadan ne yapabilirim, kendime nasıl bir
yaşam kurabilirim? Bunca sene bir bitki gibi bu adamla evlilik yaşadım.
Akşamları içki sigara kokularıyla, genelde alkollü eve gelişi. Üç beş,
kendi ilgi alanından, benim umursamadığım konuşmaları. Yatağa girişi.
Kıllı göbekli, iğrenç gövdesiyle üstüme çıkışı. Ve öpüşmesiz okşamasız,
kısa süren bir seks. Kendisi boşalır, yana devrilip horlamaya başlar. Ya
aşırı derecede kıskançlığına ne demeli? Suçum genç ve güzel olmak.
Dışarı çıkmak yok, arkadaş aile görüşmesi yok, perdeler kapalı, alt
kattaki kiracılarla sınırlı ilişki, tam bir esir hayatı. Çocuğumun
olmamasını da başıma kaktı her fırsatta. Bense hiç üzülmedim buna.
Dünyaya kocam gibi bir yaratık daha getirmektense, çocuksuz yaşamak daha
iyidir diye düşündüm.
Bunları neden anlattım? Tolga ile, alt kattaki kiracıların 20 yaşındaki
genç oğluyla yaşadığım ilişkiye mazeret aramak için mi? Evet! Fakat
gerçek bunlar, mazeret değil. Kocamla aramızda bu kadar yaş farkı
olmasaydı, beni anlasaydı, gerçek anlamda sevseydi, beni yatakta
doyursaydı, bunları, bu ilişkiyi yaşar mıydım? Sanmıyorum!