Merhaba arkadaşlar, ben Berkay. İzmir’in şirin bir kasabasında yaşıyoruz. Ben daha çocukken gördüğüm bu görüntüler anneme karşı olan bütün güvenimi ve sevgimi götürdü. Tanık olduğum olayın üzerinden seneler geçmesine rağmen, kimseye anlatamayıp içimde tutmak beni çok gergin biri haline getirdi. Belki de içimde kopan fırtınalara bir son verir diye sizlerle paylaşmak istedim.
Anlatacağım olay gerçekleştiğinde, dediğim gibi ben daha çocuktum. O zamanlar annem ise 30 yaşlarında falandı. Annem esmer ve minyon tiplidir. 3 çocuk doğurmasına rağmen fit bir kadındı (Halen de öyledir!). Babam Tır şöförü olarak çalıştığından dolayı haftada bir gün eve ya uğrar, ya uğramazdı. Annem bu durumdan dolayı boşluğa düşmüş olacak ki babamı aldatmıştı, hemde babamın (inşaat ustası) bir arkadaşıyla.
Babamın da evde olduğu bir Pazar günü ailecek toplanmış akşam yemeği yiyorduk. Annem babama sürekli banyonun restore edilmesi gerektiğini söyleyip duruyordu. Evimiz 2 katlı, bahçeli dublex tarzı, çok eski bir evdi. Banyo duvarlarında çatlaklar oluşmaya başlamış, fayanslar dökülüyordu. Babam da annemin ısrarına dayanamayıp inşaat ustası olan arkadaşını çağırdı. Yapılması gerekenleri söyledi, konuşup fiyatta anlaştılar. Usta Çarşamba günü tadilata başlayacaktı, kaporasını alıp gitti.
Yaz aylarında olduğumuzdan okul tatildi. Babam Salı gününden doğuya bir yük almış, yola çıkmadan önce, “Anneni yalnız bırakma!” diye beni güzelce tembihleyip yola çıkmıştı. Ertesi sabah usta gelmiş, gerekli tadilatlara başlamıştı. 2 gün içerisinde, sabah erkenden gelip, akşama kadar çalışarak işini bitirip banyoyu teslim etmişti.
Daha sonra annemle babam, mutfakta da bazı işlerin olduğu kanaatine vardılar. Dolayısıyla ustanın 3 günlük işi daha çıkmıştı bizim evde. Usta ertesi sabah geldi. Hep birlikte kahvaltımızı yapıtık. Usta işine koyuldu, öğlen yemeği, çay kahve ikramları derken, usta güle oynaya çalışıyordu. Tabii babam yine yollarda…