Merhaba ben Ayla, şu an 36
yaşındayım ve evliyim. 22 yaşındayken severek
evlendim. Kocamla her yönden güzel anlaşıyorduk ve seks
hayatımız da iyi gidiyordu. Elbette herkes gibi fantazilerimiz
vardı, ama değişik heyecanları başka erkek ve
kadınlarda aramıyorduk. Yani sıradan insanların
sıradan hayatlarını yaşıyorduk. Tabii ben de, kocam da
dışarıda başka erkek ve kadınlara kaçamak
bakışlar atıyorduk. Ama bunlar masumane kaçamaklardı ve bu
konuda birbirimizi sıkıştırmıyorduk.
Evlenmeden önce bakireydim ve
fazla seks yaşamamıştım. Lisedeyken erkeklerle
arkadaşlıklarım oldu, onlarla öpüştüm ve soyunmadan
seviştim. Sadece birisi (Esat) göğüslerimi yalamış ve
amımı külot içinden okşamıştı. Ben de
Esat’ın yarağını külot içinden avuçlamıştım.
O zamanlar Esat’ın yarağı bana epey büyük gelmişti. Ama
ötesi yoktu, seks konusunda tüm yaşadığım buydu. Okul
dönemleri bittiğinde, Esat’la lişkimiz de bitmişti. Ben de
arkasından ağlayıp, gözyaşı dökmedim, çünkü ona
aşık değildim ve onunla evlemeyeceğimi biliyordum. Ama
ilişkimiz sürerken bana hep, “Benden başka biriyle evlenirsen, bu
okşadığım, ama sikemediğim amını sikmek
isterim!” derdi. Ben de o zamanlar onu kırmamak için, “Olur!” derdim.
Evlenmeden birkaç yıl
öncesi ve evliliğim boyunca Esat’ı ne gördüm, ne de ondan bir haber
aldım, ta ki geçenlerde bir kız arkadaşımla kafenin birinde
akşam kahvesi içene kadar. Kafede Esat’la göz göze geldik ve ikimiz de
tutuk kaldık, önce o cesaretini toplayıp bana, “Merhaba!”
diyene kadar. Nasıl davranacağımı bilmiyordum, yine de
nezaketen, “Merhaba!” dedim. Ayaküstü bir konuşmadan sonra benden
telefon numaramı istedi, ben de art niyet düşünmeden verdim. O
gittikten sonra, eskiden söyledikleri aklıma geldi ve panikledim. Ya
gerçekten beni sikmek isterse ne yapacaktım? Sonuçta onunla
sikişmediysem de bir ilişki yaşamıştım.
Aklımdan türlü şeyler geçiyordu, acaba numaramı mı
değiştirsem gibi. Ama kocama gerekçesini nasıl
anlatacaktım? Esat beni kocama anlatmakla da tehdit edebilirdi. Bu
karışık duygularla evin yolunu tuttum…
Daha eve varmadan beni
aradı ve yarın buluşmayı teklif etti. Bu arada o da
evlenmiş ve çoluk çocuğa karışmıştı.
Bunları duymak beni biraz rahatlattı ve teklifini kabul ettim. Lisede
yaşananlar geçmişte kalmış ve artık unutulmuş
olmalıydı. Bu karışık duygularla onunla buluşmaya
karar verdim.
Ertesi gün tenha bir yerde,
tenha bir restoranda buluştuk. İkimiz de biraz çekingen halde sohbet
etmeye başladık, ama sohbet ilerledikçe yabancılık ve
çekingenlik kayboldu. Birbirimize aile ve iş
yaşantımızı anlatırken, elbette eski günlerden
bahsetmemek olmazdı. O günleri andıkça, onunla birlikteyken
birbirimizi nasıl arzuladığımızı, ama bekaret
nedeniyle yaşamak istediklerimizi ertelemek zorunda
kaldığımız düşünceleri aklımdan geçiyor, ama bunu
ona anlatmıyordum. Lafı dolaştırıp konuyu açan o oldu,
gençlikte arzulara gem vurmanın ne kadar zor olduğunu ve
düşüncelerimizin ne kadar sığ olduğundan bahsetti.
Sonrasında can alıcı soru geliyordu ve bana, ‘Sözümü
hatırlayıp hatırlamadığımı?’ sordu.
Hatırladığımı, ama bunun masumane gençlik düşleri
olduğunu ve gerçekleşmeyeceğini söyledim. O da bu saatten sonra
aramızda duygusal bir şeyin zaten gelişemeyeceğini ve
yaşlarımızın epey ilerlediğini söyledi. Bundan sonra
yaşayacaklarımız gençlik günlerinden ilham almak, şu
sıradan ilerlemiş yaşantımızda kısa bir heyecan
yaratmak olabileceğinden bahsetti.