Eylül ayının ikinci haftasıydı, geçici görev için gönderilmiştim. Bunu biraz da ben istemiştim, çünkü üniversite okuyan baldızımın kızı Çilem vardı. Hem bir büyüğü olarak onu kontrol edecektim, hem de kendi işimi yapacaktım.
Arabamla Pazar akşamı gittim ve anlaşmalı otelimize yerleştim. Daha önceden de orda kaldığım için, ısrarla çatı katındaki deniz manzaralı odayı istedim. Yol yorgunluğu hissetmiyordum, saat erkendi.
Bizim Çilem’in öğrenci evine bir baskın yapayım dedim. Arabaya atladım ve Çilem’in evine geldim. Çilem ve ev arkadaşı iki kız evdelerdi. Çilem boynuma sarıldı ve
“Canım eniştem!” diye koca bir öpücük kondurdu yanağıma. Ben de onu öpmek isterken yüzünü çevirdi ve kazayla tam dudağının yanından öptüm.
Bu küçük kazaya Çilem gülümserken, doğrusu ben biraz utandım. Çükü Çilem kendi çocuğum gibiydi. Akşam yemek yiyip yemediklerini sordum. Leyla yememişti, Çilem ve Tuğba ise bir şeyler atıştırmışlar. Onlara,